schreien om vrede

De kracht van eenvoud.

Aangrijpende tastbare stilte.

De pijn van toen hangt nog in de lucht.

Basaltstenen kruisen, twee aan twee.

Granieten grafstenen met maximum 20 namen.

Een dertigtal eiken bewaken de rust van gesneuvelde soldaten

Dit is een van de 4 Duitse soldatenkerkhoven in West Vlaanderen.

Op dit Duits militair kerkhof in Vladslo

liggen 25638 Duitse soldaten uit de oorlog 14-18 begraven,

allen gesneuveld in de streek van Diksmuide

Duizenden namen, ook deze soldaten waren iemands kind, vader, broer, echtgenoot,..

In ‘t Praetbos buiten Vladslo,

van God en mens verlaten,

ligt de jonge Peter Kollwitz,

in een massagraf van soldaten

en ik ken geen vrediger wereld,

geen roerlozer bomen,

geen schoner kathedrale,

om te bidden en om te dromen.

Met veel moeite vind je de naam van Peter Kollwitz 

Hij was nog geen 18 jaar toen zijn ouders het nieuws kregen

Gesneuveld in het voor hen verre West-Vlaanderen tijdens de Slag aan de IJzer

Zijn moeder, de Duitse kunstenares Käthe Kollwitz 

ontwierp de beelden 'Treurende ouderpaar' 

Het werd in hardsteen uitgehouwen door de beeldenhouwer August Bauer.

In ‘t Praetbos buiten Vladslo,

op dat massagraf van soldaten,

staan nu Käthe Kollwitz’s beelden,

van God en mens verlaten

en ik ken geen heviger wereld,

geen menselijker bede,

dan die twee donkere stenen,

die zo diepe schreien om vrede.

Willem Vermandere

"Soldatengraven zijn de grootste predikers voor de Vrede".

(Albert Schweitzer, Nobelprijswinnaar voor de Vrede)

waarom

Stil, heel stil – laat ons een ogenblik denken

Aan hen die er niet meer zijn,
Die geen bloemen meer zien en geen zonneschijn,
Die met hun bloed nu de aarde drenken.

Och toe, verwijl even met uw gedachten
Bij wat hun lief was, een kind, een vrouw,
Een zorgzame vader, of een moeder, trouw,
Die nu vergeefs op hun thuiskomst wachten.

En ook bij hen, die in donkere nacht,
Wreed verminkt op het slagveld lagen,
En wie de dood nog geen uitkomst bracht.

Bij de droeven, die geen tehuis meer wacht,
De verjaagden, die alles met zich dragen,

Hebt ge wel eens aan het ‘waarom’ gedacht.

(J.B.)

September 1944, Belgie wordt geleidelijk aan bevrijd

Soldaten, gesneuvelde soldaten, oud-strijders, politiek gevangen

van alle oorlogen

samen streden/strijden ze voor hun land, de wereld...

foto's genomen op het Schoonselhof, Antwerpen

sfeer

Op het Schoonselhof kan je uren dwalen tussen de vele grafzerken
Misschien zelfs dagen als je alles wil bekijken.
Alleen, in mijn ogen ontbreekt het er wat aan sfeer, geborgenheid of zo,

ik kan het niet goed verwoorden
De centrale parkbegraafplaats van Brugge in de Sint-Katarinawijk
die ook heel groot is met veel oude zerken raakte me meer...

Schapen helpen het domein onderhouden

10.000

We hebben geluk met het weer, Joke en ik,
als we dit kasteeldomein bezoeken
Het is er eentje dat in de 16e eeuw een buitenverblijf was
van in Antwerpen gevestigde vermogende kooplieden
In de loop van zijn geschiedenis werd het herhaaldelijk aangepast aan de noden
en de smaak van de opeenvolgende eigenaars.
Nu kon vooral het raamwerk wel een likje verf verdragen vonden wij

Sinds 1540 kende het kasteeldomein een twintigtal eigenaars
De laatste kasteelheer was Julius Moretus die in 1911 stierf

De stad koopt het domein en bestemt het tot begraafplaats
Het Schoonselhof, gelegen te Antwerpen
op het grondgebied van de deelgemeenten Wilrijk en Hoboken
is nu een parkbegraafplaats naar model van het Hamburgse Ohlsdorf
Het wordt vaak het ‘Antwerpse Père-Lachaise’ genoemd
vanwege de historische grafmonumenten en graven van beroemde personen

Je kan er de militaire ereperken bezoeken
met onder andere de Commonwealth War Graves
of gewoon wandelen in de Franse en Engelse tuinen aan het kasteel
want het is ook een mooi park met schaduwrijke dreven waar het fijn kuieren is.

Grafzerken met elk z'n eigen verhaal

of het nu beroemde mensen zijn of de 'gewone mens'

Iedere overledene is voor iemand ooit belangrijk geweest

Het Schoonselhof is immens groot
en na een 10.000 stappen zetten hebben Joke en ik door

dat we zo zelfs geen vierde van het park te zien zullen krijgen
Gelukkig mag je er met de wagen doorrijden
en dat besluiten we dan maar na de lunch te doen

Om dan hier en daar nog stukjes te wandelen

zwarte dag

We zijn vrijdag 10 mei 1940, het Duitse leger valt België binnen
De Belgische manschappen verweren zich uit alle macht
maar moeten dag na dag terugtrekken.

We zijn vrijdag 24 mei 1940, de frontlinie verplaatst zich
naar het Schipdonkkanaal dat door Deinze loopt.

We zijn zondag 26 mei 1940

In de kerk van Meigem houden de Duitse soldaten

tientallen dorpelingen gegijzeld.
Ze verdenken ze er van op hen geschoten te hebben

We zijn maandag 27 mei 1940.
Een zwarte dag voor Vinkt en Meigem.

(deelgemeenten van Deinze)

Wanneer er in de namiddag in de kerk van Meigem,

waar nog steeds dorpelingen gevangen zitten,

een zware ontploffing plaats vindt sterven 27 mensen.

 

De hel breekt los.

De beschietingen tussen de Duitse soldaten in Meigem 

en de Ardense Jagers in Vinkt duurt de ganse dag
waarna de Duitsers rond 15.00 uur Vinkt innemen.

De inwoners worden uit hun huizen gejaagd.
De vrouwen en kinderen komen terecht op een weide.
De mannen worden eerst richting Meigem gedreven,
maar moeten wat later in rijen van vijf 

in looppas terugkeren naar Vinkt.
 Aan de muur van het klooster krijgen de oudsten de kogel.

Gelijkaardige executies vinden plaats aan de pastorij en wat verder op.

In totaal worden op het dorpsplein 38 mensen vermoord, 

vier overleven dit drama...
Deze executies zijn niet de enige op die zwarte maandag 27 mei 1940.
In totaal sterven in Vinkt en Meigem die dag 111 burgers 

als gevolg van artillerievuur of executies.

Op enkele dagen tijd komen in Vinkt en Meigem 140 burgers om het leven
De slachtoffers zijn allen afkomstig uit Vinkt, en naburige gemeenten 

Deinze, Petegem, Zeveren en Semmerzake.

"Achter de kerk werd in 1968 dit groot monument opgericht
om de gruwel uit de meidagen van 1940 blijvend te herinneren.
Het ontwerp is van Jozef De Vlieger die als tienjarige het drama meemaakte
en in de kerk van Meigem zijn vader verloor.
De bronzen Piëta, centraal op het monument geplaatst, is van kunstenaar Denijs Goossens.
Rechts, op de hoek van dit monument, is er een gedenkplaat
voor de gesneuvelde Ardense Jagers
en een oriëntatietafel toont het strijdtoneel en de executieplaatsen"

Na de Tweede Wereldoorlog kwam er een proces 

tegen de leidinggevende Duitse officieren 

majoor Erwin Kühner en luitenant Franz Lohmann.
Zij werden in België veroordeeld tot twintig jaar dwangarbeid. 

Na vijf jaar werden ze uitgeleverd aan de Duitse autoriteiten.

bij framework Dirk en Joke kan je er ook over lezen

100 jaar geleden

100 jaar geleden eindigde de eerste wereldoorlog

Maar dat gebeurde niet zonder slag of stoot

‘Alvorens Deynze te ontruimen plunderden de Beieren deze plaats systematisch
en vermoordden zij 163 burgers op bevel van generaal von Ostrowski.
Toen het roven en plunderen was afgelopen, dreven de Beieren de inwoners in de kelders
en wierpen daarna brandbommen.
De Kortrijkstraat stond in brand,
34 inwoners verbrandden en 129 werden gedood door bommen,
die de Duitsers afschoten na het verlaten der stad.’