onzichtbaar

 

Goudpapavers zijn vrolijke bloeiers 

met helder oranje bloemen en fris groene blaadjes.

Zowel bloem als blad zijn eetbaar

Ze zijn niet verslavend maar wel slaapverwekkend.

Slaapverwekkers heb ik momenteel niet nodig.

Het onzichtbare en stille gevecht met fibromyalgie/cvs,

de drang of is het de dwang van mezelf om te blijven doorgaan

zorgt dat elke stap nu zwaar geladen is en ik oververmoeid tot uitgeput ben.

Van alle energie beroofd.

Het huishouden staat even stil net zoals op wandel gaan.

Al die regendagen zijn er op het juiste moment gekomen.

Gelukkig had/heb ik nog een paar te posten foto's zitten,

anders valt de blog hier ook helemaal in slaap.

Met extra veel rust zal het wel terug goed komen.

Het is wat het is...

dank

 

Zondag ben ik reeds 17 jaar aan het bloggen.

Dat had ik zelf nooit kunnen denken.

Ik wist totaal niet aan wat ik begon,

of welke richting ik uit wilde

Het was drie jaar na de 'crash'.

Nog volop herstellende, wat afwezig,

op zoek naar wat nu en hoe,

op zoek naar afleiding 

en focus op iets wat mentale rust kon brengen.

Dat werd wandelen en foto's nemen, lukraak,

niets hoogdravends maar eenvoudig

Maar wat doe je er dan mee, 

dan begin je dus een fotoblog 😉

Toch nog even doorzetten om de 20 jaar te halen

Aan wie er reeds vele jaren bij is

en aan de nieuwere bezoekers:

Dank om gezellig langs te komen

en niet in het minst voor jullie reacties 

*diepe buiging maak*

crossen

Van mijn favoriete seizoen heb ik niet veel kunnen genieten.

Het was echt wel afzien deze herfst, ook mentaal.

Een zware ontsteking aan borstbeen, ribben en alles er rond hield me vooral binnen.

Stappen was het ergst want elke stap voel je in je borstbeen

Ik dacht al dat het nooit meer zou beteren.

Maar eindelijk na bijna twee maand kon ik terug eens 'echt' wandelen in de natuur.

Oké, een korte wandeling, 

en nog traag en voorzichtig stappen om de schokken aan het borstbeen te vermijden.

Maar ik was in het park geraakt en voor het eerst viel de pijn goed mee.

Al durf ik dat nog niet te luid verkondigen, 

want ik dacht al eens tevergeefs dat er beterschap was

Het crossen slaat natuurlijk nog niet op mij

maar op drie eekhoorns die samen aan het spelen waren.

Ik genoot volop van de natuur en dit spektakel

...

Gezellige Sinterklaasdagen

(deze pick-nick van bij de bakker is inderdaad een stuk groter dan de normale omvang van deze koekjes)

Mijn kadootje is dat met andere medicatie er lichte beterschap zit in de ontstekingen.

Soms eens een goede dag dan weer slechter, er is afwisseling dat wel 😉

maar het mag nog veel verbeteren want echt op wandel gaan blijft lastig

reden

Het leuke staartmeesje is van even geleden.

Al een paar weken lukt wandelen niet goed.

Zware ontstekingen aan ribben, borstbeen, spieren... zorgen dat ik me stil hou.

Zo miste ik ook de blijde intrede van de Sint hier in eigen stad.

Ik dacht dat het wel over zou gaan met gewone pijnstillers

maar na toch maar een bezoek aan de dokter neem ik nu sterkere medicatie.

Afwachten nu en geduld hebben.

De reden dus als hier niet veel verschijnt.

 

'miracle'

"There are only two ways to live your life: 

as if nothing is a miracle, or as if everything is a miracle."

 Einstein

We zijn via de prachtige huizen van De Haan (zie vorig postje) 

en een stukje van het duingebied aangekomen bij het strand en de dijk

Mooie beelden sieren de dijk

'Full moon'

'de l'amour'

'Einstein'

'Hope'

bovenstaande beelden allemaal van Linde Ergo

onderstaande van Manon Huguenin

'Les ailes d'Esculape'

Het weer is heel aangenaam, en het is er niet overdreven druk.

Wij raken wel uitgeteld van het wandelen in de straten, de dijk heen en weer en de zeelucht 😉

De strandstoelen lonken (al zou mij dat heel snel vervelen) maar wij moeten nog huiswaarts

Wel jammer dat ik altijd compleet uitgeput ben op het einde van een 'dagje' weg (teveel prikkels?)

ook elk spiertje voel ik

Nee, na al die jaren ben ik het nog niet gewoon. Het is soms erg frustrerend. 

Nog op uitstap kunnen maar eigenlijk ook niet

Het is dan twee dagen totaal niets doen en nog twee dagen heel rustig aan 

eer ik terug m'n dagelijkse ritme kan hervatten

Nee, natuurlijk geven we nog niet op 

en wie weet komt er nog eens een 'miracle' 😉 

zodat de gezellige daguitstapjes minder zwaar zijn

onderweg

Onderweg zijn, dat hoop ik vanaf komende week ook weer te kunnen

Een luchtweginfectie (keelontsteking, zwaar hoesten, mottig hoofd) zorgde dat ik te afgemat was

om ook maar iets te doen.

Iets heel eenvoudig maar die door de fibro en ontregeld immuunsysteem mij uitput

Maar kijk, een luchtweginfectie is van voorbijgaande aard, dus geduld hebben

En zo kon ik tussen m'n dutjes en hoestbuien in

wel al heel wat van de olympische spelen meepikken 😉

Het zijn kraks die atleten, wat een prestaties,

zeker de gymnasten, hoe die door de lucht vliegen zonder vleugels....

bakken en braden

Wat een zomer hé
En hij is nog niet helemaal voorbij
't Is er eentje van bakken en braden

De zomer is niet meer mijn seizoen
Spieren en bindweefsel hebben het lastig
De energie ver te zoeken

Slapen nog moeilijker dan anders

De warmte was ook spelbreker voor uitstapjes

Soms werd een date afgezegd

Gelukkig konden Lies en ik wel naar Lissewege voor onze 7e editie 

En met haar vluchtte ik ook weg van de zon met een bezoek aan prachtige stadspaleizen

Gent kwam al een paar keer aan bod dit jaar

Maar het was wel wat te warm om met Joke door de serres met bizarre dingen te dwalen,

daar kregen we toch ferm last van vapeurkes 😉

Ondanks de warmte en de vermoeidheid moeten we in beweging blijven
en zo was ik vooral in de vroege ochtenden op wandel langs de Leie of naar het park

Soms was het zelfs dan al meer dan warm genoeg
Wat verlang ik toch naar die frisse bries in m'n gezicht

in plaats van een brandende zon

Je merkt het, ik ben  gewoon lastig van al die warmte 😉

Het was een zomer

waar ik plots op een mussenvergadering botste, 

maar die wilden geen pottenkijkers en vertrokken vliegensvlug

Een zomer waar er van alles door de lucht zweefde

en niet enkel op de balloonmeeting

Een zomer waar het gras rost uitsloeg en het water groener dan groen

waar eekhoorntjes zich bleven verschuilen tussen de vele bladeren

Nu ben ik klaar voor een frisse zonnige nazomer of herfst 😉

 

fris en zonnig

Eekhoorn keek precies beetje verwonderd toen hij mij terug zag in het park
Die eerste schitterende lenteweek was ik niet in staat tot daar te wandelen
De weken er voor had ik blijkbaar wat te veel gedaan
Na al die jaren zou m'n hoofd toch al moeten weten wat het lichaam maar aan kan
Maar voilà, na een week totaal niks doen slenterde ik vandaag op m'n gemak naar het park
en wat deed dat goed, fris en zonnig, m'n favoriete weertje

t bluuft scoone

ja, dat blijven we proberen hé, leven en genieten 

 en het hoeft niks groots of chique te zijn 

 meestal ben ik dan ook heel tevreden met m'n bezoekjes aan de brielmeersen in eigen stad

Alleen zo nu en dan eens een 'uitspatting' doet heel goed en is dan dubbel genieten 

 en zeker in goed gezelschap 

 Zolang het fysiek beetje kan, maar m'n kompanen weten al hoe uitgeput ik kan geraken

 Momenteel lukt het niet zo goed en vraagt rond lopen heel veel energie, 

is het het wisselen van de seizoenen, 

of nog steeds de weerbots op de spieren en energie van de hittegolf geweest,  

wie zal het zeggen 

 Maar we gaan niet zagen nu en doen alsof we zo sterk zijn als een leeuw met tonnen energie

en gaan verder waar we gebleven waren, in Brugge 

Een van de twee leeuwen op de leeuwenbrug, geplaatst in 1629 en gemaakt door  beeldhouwer Jeroom Stalpaert  (1589-1655)

Als je dan zo in het historische Brugge rondloopt 

en regelmatig omhoog kijkt bemerk je her en der Mariabeelden en andere Heiligen 

boven de ingang van godshuizen, in nissen en kapellen 

 Het zouden er zo'n 400-tal zijn

Nog 398 te gaan :-)

Brugge, t bluuft scoone

mee ademen met het leven

Angst voor spinnen. Claustrofobie.

Faalangst. Valangst. …

Angst hebben voor iets.

Bij fibromyalgie/cvs hoort dan weer angst in het algemeen
Maar vele anderen zullen er vast ook wel eens last van hebben
Het is vaak sterker dan jezelf
je wilt het niet maar het overdondert je
Blogger Walter omschreef het onlangs (klik) zo mooi
over het opzij zetten van die angsten en verder gewoon:

'Mee ademen met het Leven.'

Uiteindelijk leef je het meest intens
als je gewoon meebeweegt met wat zich aandient...'

Walter Kas

geel is steeds aanklikbaar en opent vanzelf in nieuw venster

voorzichtig

Het zijn de eerste bloesems die ik zag

ze kondigen voorzichtig de lente aan

die nog maartse koude en buien in petto heeft

Zoals jullie misschien weten vertoef ik vooral in de Brielmeersen

het is precies een verslaving

ik wil er toch minstens één keer in de week komen

Maar het is ook het minst vermoeiend om er te geraken (10 min. wandelen van thuis tot daar)

dan heb ik nog alle lichamelijke fut en geestelijke scherpte om te genieten

Genieten van de wandeling, van alles wat ik zie en hoor,

een babbel met een andere natuurfotoliefhebber of een parkwerker

(over natuurlijk de beestjes en natuur)

en m'n dag is geslaagd!

Meer heb ik niet nodig om me gelukkig te voelen (behalve wat meer energie)

en als je dat kan zeggen ben je een rijk mens