schreien om vrede

De kracht van eenvoud.

Aangrijpende tastbare stilte.

De pijn van toen hangt nog in de lucht.

Basaltstenen kruisen, twee aan twee.

Granieten grafstenen met maximum 20 namen.

Een dertigtal eiken bewaken de rust van gesneuvelde soldaten

Dit is een van de 4 Duitse soldatenkerkhoven in West Vlaanderen.

Op dit Duits militair kerkhof in Vladslo

liggen 25638 Duitse soldaten uit de oorlog 14-18 begraven,

allen gesneuveld in de streek van Diksmuide

Duizenden namen, ook deze soldaten waren iemands kind, vader, broer, echtgenoot,..

In ‘t Praetbos buiten Vladslo,

van God en mens verlaten,

ligt de jonge Peter Kollwitz,

in een massagraf van soldaten

en ik ken geen vrediger wereld,

geen roerlozer bomen,

geen schoner kathedrale,

om te bidden en om te dromen.

Met veel moeite vind je de naam van Peter Kollwitz 

Hij was nog geen 18 jaar toen zijn ouders het nieuws kregen

Gesneuveld in het voor hen verre West-Vlaanderen tijdens de Slag aan de IJzer

Zijn moeder, de Duitse kunstenares Käthe Kollwitz 

ontwierp de beelden 'Treurende ouderpaar' 

Het werd in hardsteen uitgehouwen door de beeldenhouwer August Bauer.

In ‘t Praetbos buiten Vladslo,

op dat massagraf van soldaten,

staan nu Käthe Kollwitz’s beelden,

van God en mens verlaten

en ik ken geen heviger wereld,

geen menselijker bede,

dan die twee donkere stenen,

die zo diepe schreien om vrede.

Willem Vermandere

"Soldatengraven zijn de grootste predikers voor de Vrede".

(Albert Schweitzer, Nobelprijswinnaar voor de Vrede)