fotorantje

vrijdag 15 april 2022

paasei

Deze had precies ook een soort van paasei gevonden

Fijne Paasdagen!

maandag 11 april 2022

lenteliedje

Een lente-ochtend, frisse wind met zon
en een winterkoning die z'n lenteliedje zingt

Morning has broken like the first morning
Blackbird has spoken like the first bird
Praise for the singing, praise for the morning
Praise for them springing fresh from the world
...
Yusuf Islam ofte Cat Stevens

Nee het leek er niet echt op, t was een heel ander deuntje,

maar ik moest zo in de frisse ochtend wel denken aan dit liedje

vrijdag 8 april 2022

lonken

Reeds bezoek van de Paashaas

en die staat hier te lonken naar mij

Ik vrees dat hij tegen Pasen niets meer zal horen 😂

Eigenlijk ben ik daar wel zeker van 😋

dinsdag 5 april 2022

bloemhouwer

Wat ruikt het heerlijk in huis met het gekregen bloemenboeket

zaterdag 2 april 2022

beschermd

Nu de verjaardagsintermezzo voorbij is gaan we terug naar Oostende
Na het bezoek aan het museum van Ensor en de lunch

tramden Lies en ik nog naar Mariakerke, deelgemeente van Oostende

Daar vinden we het graf van James Ensor

Hij overleed op 19 november 1949, op 89-jarige leeftijd,
in de kliniek van het Heilig Hart in Oostende
en werd begraven naast de toren van zijn geliefde duinenkerkje

Onze-Lieve-Vrouw-ter-Duinen

De kerk werd tussen 1350 en 1400 gebouwd.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog braken de Duitsers de toren af

omdat die te goed zichtbaar was van op zee.

Tussen 1929 en 1931 werd de kerk gerestaureerd en werd er een nieuwe beuk aangebouwd

door stadsarchitect Gustaaf Vandamme.

Het kerkhof is sinds 1975 beschermd als landschap.

Het lichaam van H. Cecilia is weergegeven in de houding

waarin het in 1599 gevonden werd bij de opening van het graf in de Calixtus-catacombe.

Haar liggend beeld, onderaan het altaar is een treffend kopie van het oorspronkelijk werk

van Stefano Maderno in de basiliek van Santa Cecilia in Trastevere, Rome.

Terwijl we op het kerkhof lopen krijgen we bekijks van enkele schapen

Na nog een wandeling op de dijk

is het tijd om huiswaarts te keren

Het was weer een heel genietbaar dagje

woensdag 30 maart 2022

voordeur

Deze week kreeg ik een nieuwe voordeur.
Nee, niet aan m'n appartement hé
maar eentje aan m'n aantal jaren
Waar zijn die jaren eigenlijk naar toe gegaan vraag ik me af
Het is beetje schrikken toch als je dat getal ziet staan: 60
terwijl je in gedachten nog altijd in de 30 bent of zelfs jonger

Een feestneus ben ik niet (ik hou ook niet zo van al die aandacht)

maar een uitstapje met tussenin een natje en droogje is helemaal mijn ding

en verspreid over het jaar 😂

Zodat het voor m'n hoofd niet te vermoeiend is,

want al die prikkels blijven me parten spelen

En verspreid, dan heb je er ook langer en meer deugd van

dan van één groot lawaaierig feest

En zo kwam er deze week ook eentje speciaal af voor een feestelijk ontbijt

in brasserie Leiedam

Maar we konden het natuurlijk niet laten toch nog een fikse wandeling te doen nadien

waar deze zich ook nog even liet zien

Een heerlijk dagje!

zaterdag 26 maart 2022

grote meester

We zijn nog in het museum van James Ensor te Oostende

Hij is een van de oprichters van de groep ‘Les Vingt’ (De Twintig).

Deze groep is gevestigd in Brussel en wil de kunst vernieuwen.
Ze rebelleren tegen de artistieke academische regels van hun tijd.
De groep is actief tussen 1883 en 1893.

We zijn in 1906

Zonder ooit een muziekopleiding te hebben gevolgd,

begint Ensor te improviseren en te componeren.

Hij kon geen muziek schrijven noch lezen en liet zijn composities door anderen noteren

en bewerken voor harp, orgel, beiaard, strijkkwartet, fluitkwintet en symfonieorkest.

Zelf speelde hij voor een publiek een aantal malen zijn eigen composities,

zij het dan op onorthodoxe wijze.

Hij beschouwde zich in latere jaren soms eerder als musicus dan als kunstschilder,

maar kreeg hiervoor weinig erkenning.

De orgelvirtuoos De Boeck beschouwde zijn composities eerder als pretentieloze danswijsjes.

1917

Ensor gaat in het geërfde huis van z'n tante en nonkel wonen

in de Vlaanderenstraat

Op het gelijkvloers zien we hun souvenierwinkel die Ensor nooit veranderde

Ook het meubilair is nog van toen Ensor er woonde

Alle werken van Ensor in het museum zijn reproducties

1940

bij een Duits bombardement op het stadhuis en museum

gaan 3 doeken en 118 gravures verloren

Het gebrek aan erkenning,

waar deze zonderlinge kunstenaar tijdens zijn leven zoveel last van had, is al lang voorbij.
Hij wordt tegenwoordig beschouwd als een vooraanstaande 'grote meester '

binnen de geschiedenis van de moderne kunst.

Vrijwel meteen na zijn dood werd z'n woning ingericht als museum.

Veel inmiddels onbetaalbare kunstwerken kwamen er tot stand.

Info samengeraapt op diverse sites op t internet

woensdag 23 maart 2022

sarcastisch

We zijn in het jaar 1860

James Ensor wordt geboren in Oostende

als zoon van de Britse ingenieur James Frederic Ensor
en de Belgische Maria Catharina Haegheman.
Zij is eigenares van een souvenirwinkel (die ze samen met haar zus uitbaat)

met onder andere carnavalsmaskers en schelpen.
Deze maskers zien we opvallend vaak terug in de schilderijen van Ensor.

1873

De jonge Ensor gaat naar het Oostendse Onze-Lieve-Vrouwecollege
waar hij al een grote voorliefde voor tekenen toont.
Hij is amper 14 als hij zijn eerste tekeningen en schilderwerkjes laat zien
aan de toen bekende meester Louis Dubois, die hem aanmoedigde.
Na twee jaar verlaat hij deze school en
volgt schilder- en tekenlessen bij twee Oostendse kunstschilders

1877
Ensor schrijft zich in aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel.

1880
Ensor verlaat de academie en daarmee ook meteen Brussel.
Het resultaat van zijn opleiding was niet zo schitterend.
Hij kreeg slechts een zevende prijs voor het tekenen naar het klassieke model en
een tiende prijs voor het schilderen naar de natuur.
Het maakte van hem een boos en verbitterd man
en hij zou deze gemoedsstemming uitbeelden in sarcastische en satirische scènes.