staakt het vuren

104 jaar geleden, op 11 november 1918,
na 1568 dagen van een wereldwijde strijd,
sloten Duitsers, Fransen en Engelsen een wapenstilstand af.
Het betekende het einde van 'Den Grooten Oorlog'.
Om 11.00 uur precies ging het staakt-het-vuren in.

foto's van 2018, herdenking van de bevrijdingstocht langs Vlaamse wegen

Nooit meer oorlog zeiden ze na WOII
Maar ondertussen bleven er oorlogen plaats hebben
en komt er terug steeds meer dreiging onze kanten uit...

audenaerde

Ook Oudenaarde heeft charmante gevels

Lies en ik lopen daar nog steeds rond, zien ditjes en datjes

Voormalige textielfabriek Gevaert, katoenspinnerij, weverij en ververij 1909

En zo sluiten we een mooi dagje Oudenaarde af

gesloten

Na de lunch wandelen we nog wat rond in Oudenaarde
Aan de overkant van de Schelde zien we het huidige gerechtshof

Gebouwd in neogotische stijl tussen 1922 en 1925 naar een ontwerp van architect Henri Valcke.
Het bouwwerk is geïnspireerd op de Brabantse gotiek

Op de Markt staat de Sint-Walburgakerk met z'n 88 meter hoge toren
De kerk bestaat uit twee verschillende architectuurstijlen.
Het vroeggotische koorgedeelte opgetrokken in Doornikse kalksteen dateert uit de 12de eeuw.
De rest van de benedenkerk is een prachtig voorbeeld van 15de-eeuwse Brabantse gotiek.
De kerk binnenin bewonderen zal voor een andere keer zijn want ze was nog gesloten

Vier van de 37 klokken van de vroegere beiaard op het stadhuis,

deze werden gegoten door Andreas Van den Gheyn in 1759.

In 1894 verhuisde de beiaard naar de Sint-Walburgakerk

Wat ook nog gesloten was, was het museum in het stadhuis

Nog een reden om zeker terug te keren naar Oudenaarde

Het laatgotische stadhuis werd gebouwd tussen 1526 en 1537 door de Brusselse bouwmeester Hendrik van Pede

Centraal staat de belforttoren.
De kroon op de toren en de vergulde adelaars symboliseren het wereldrijk
van de toenmalige vorst, Keizer Karel.

Op de kroon op de toren prijkt ‘Hanske de Krijger’, een 16de-eeuwse stadswacht.
“Niemand in zicht” dacht Hanske de Krijger toen hij als stadswachter op uitkijk stond.
Nog wat vertroebeld van de pintjes de avond voordien, viel hij in slaap.
Op datzelfde moment kwam Keizer Karel V aan gegaloppeerd.
Zijne hoogheid stootte op een gesloten poort
De legende wil dat de hij niet alleen Hanske, maar heel de stad wou straffen.
De keizer eiste om een bril in het wapenschild van de stad op te nemen, 

als levenslang symbool voor deze misstap.
Vandaar de bril in het logo en wapenschild van Oudenaarde.
Althans, dat is wat in de volksmond wordt beweerd.

Voor het stadhuis staat de koninklijke fontein,

opgetrokken in 1676, tijdens de regering van Lodewijk XIV. 

De fontein was via een waterleidingsysteem verbonden met de bronnen van de Edelareberg
en vormde de eerste openbare nutsvoorziening in de stad.

Achter de Sint-Walburgakerk zien we een deel van de voormalige openbare baden

In 1902 gebouwd in opdracht van Omer Gevaert, een Oudenaards textielindustriëel
Dit deel werd omgebouwd tot openbare toiletten , een ander deel tot garage voor de politiemotoren

Als jullie proper gewassen zijn gaan we verder 😉

feestelijk

Een uitstapje is altijd feest

Zo waren Lies en ik dus op trot in Oudenaarde

Hier bevinden we ons nog in het begijnhof

De 'grote' kapel is neo-gotisch
Tijdens de tweede fase van de Beeldenstorm in 1566,
werd de 16de-eeuwse kapel door de beeldenstormers vernield,
maar later in zijn oorspronkelijke glorie heropgebouwd.

Wij gaan even pauzeren voor een snack en koffie met een extra toefje bij 'Anita's place'

Natuurlijk mag zo'n extra toefje, zeker als je tussen de uitstapjes in sober leeft 😉

Een feestelijk dagje

maar dat kan dit keer ook door de vele bloemetjes en het gouden bestek komen...

bescheiden

Onopvallend, bescheiden op de achtergrond,
meer en meer vergeten
doorheen de jachtige jaren

maar toch nog steeds aanwezig, in kerken en kapellen,
op hoeken van straten, verscholen in bomen,
verkleurd door regen en wind, oud of modern van vorm: Maria

Net zoals Brugge, Kortrijk, Gent en enkele andere steden

heeft Oudenaarde ook een begijnhof.

Minder groot, wat bescheidener want weinig bezoekers ook, maar heel aangenaam.
Oorspronkelijk verbleven de Oudenaardse begijnen achter de Sint-Walburgakerk.
Maar in de 15de eeuw kregen zij een fonkelnieuw onderkomen op de huidige plaats.
Aan de ingang merk je het beeld van de Heilige Rochus, de pestheilige.

Het begijnhof bestaat uit een 30-tal huisjes, gegroepeerd rond twee binnentuintjes.
Het merendeel van de witgekalkte huisjes zijn her-opgetrokken in de 19de eeuw

en de 20ste eeuw, maar enkele dateren uit de 17de eeuw
Vroeger was het begijnhof volledig door water omringd.

Het oudste gebouw dateert uit 1500 en was het woonhuis van de rector,
de heer Van de Velde, die door de geuzen in de Schelde werd geworpen en verdronk
Het laatste begijntje in Oudenaarde stierf in 1960.
Het wordt beheerd door een vzw

Op de achtergrond de Sint-Walburgakerk

Er komt nog

 

voorwaarden

Een zondags uitje met Lies
We treinen naar het hart van de Vlaamse Ardennen: Oudenaarde

Gezwind stappen we naar de volkstuintjes...

... en komen zo in het Liedtspark terecht

Nadat de Oudenaardse stadsversterkingen afgebroken werden

kocht de vooraanstaande familie Liedts een deel van de vrijgekomen gronden.
Charles Liedts (1802-1878), een belangrijke Belgische jurist en staatsman, 

liet er rond 1865 een buitenverblijf bouwen. In 1883 had een verbouwing plaats

Geen buitenverblijf in de vorm van een chaletje hé maar eerder een kasteel 😉

Na succesvolle diplomatieke onderhandelingen met Frankrijk werd Charles baron.
Charles’ zoon, Amedée Liedts schonk het “Kasteel Liedts”
met de bibliotheek, de kunstverzamelingen en de tuin in 1907 aan de stad
op voorwaarde dat de begrenzing van het “Park Liedts” nooit zou wijzigen
en dat ook de volkstuintjes bleven bestaan.

In het kasteel zit nu een Vrijzinnig Centrum

Een mooi begin van de dag