maandag 8 april 2019

niks blijft


Niks blijft zoals het was,
de bloemen niet, de dieren, de mensen, het leven.
Dat leven draait hier nu op een andere manier
Het kan niet anders
Ma'tje dementerend,
maar nog heel goed beseffend dat er iets met haar hoofd is,
het woord spreken we niet meer uit,
t is gewoon de ouderdom zegt ze
De meeste conversaties zijn normaal
dan filosoferen we zelfs even over het leven zoals we anders deden

Soms zegt ze iets ondeugend op een kinderlijke manier

Dagelijks ben ik er,
meerdere uren,
wat gezelschap, beetje in de gaten houden,
bij elke maaltijd en tussenin zorgen dat ze goed eet en drinkt,
(terwijl we keuvelen vergeet ze dat ze een glas limonade in haar handen heeft,
ze schrikt plots, kijkt eens raar naar het glas
en ik zie haar denken van wat is dat hier,
ze drinkt een slokje en schiet in een lach,

kijkt naar mij en zegt ahwel k was nu toch wel vergeten wat er in zat)
- ze vergeet dat ze vergeetachtig is -

voor de zoveelste keer geef ik uitleg over de weinige medicatie die ze neemt,
telkens blijft het ergens rond haar zweven
Ze wil het allemaal nog weten en begrijpen maar het lukt niet
Het slorpt mijn weinige energie op
zodat ik tussenin de bezoekjes van de dag probeer te rusten,
fysiek dan, want het molentje in m'n hoofd blijft draaien
Ik probeer er wekelijks of tweewekelijks wel eens een paar uur tussenuit te glippen,
dan laat ik alles volledig over aan m'n pa
en probeer de zorgen een uur of drie/vier even 'on hold' te zetten
Het bloggen bolt achteruit natuurlijk, buiten m'n wil
maar het kan niet anders nu
Niks blijft zoals het was




18 opmerkingen:

  1. Je schrijven raakt me...en ik graaf wat inmijn eigen herinneringen om nog wat dichter bij jou te kunnen zijn...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ach lieverd..... niets blijft maar de tijd die jij nu met je lieve moesje spendeert, is goud..... dat worden eens zulke fijne zoete herinneringen, webbies blijven.... of niet, maar dat moet jouw laatste zorg zijn, geniet volop van je lieve mama, ik gun het je zo van harte

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dan wens ik je heel veel sterkte toe in deze nare tijd.
    Geen pretje om je moeder achter uit te zien gaan.
    Ik wens je nogmaals sterkte toe

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De rotste tijd lijkt me.. wetend dat er iets schort maar zelf niet kunnen uitvogelen wát precies.. en vergeten dat je de dingen vergeet. Ik herken het wel.. van m'n oma waar ik wekelijks kwam in die tijd. Ik vond dát al zwaar. Élke dag er mee om moeten gaan.. An toch, dat is bijna niet te doen hè.. pas vooral goed op jezelf ook hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi An.

    Ouder worden is zo moeilijk soms.
    Je wil er zijn en zoveel mogelijk nog wat kunnen doen en zeggen.
    Maar woorden en elkaar nog begrijpen zijn moeilijk.
    Het is fijn dat je nog tijd met je moeder door kunt brengen en haar nog wat liefde kunt geven.
    Het is zwaar , dat weet ik maar het is ook fijn en geeft zoveel voldoening.

    Houd je haaks An.

    Groettie van Patricia.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Toch fijn dat je er zo voor haar kunt zijn An.
    Geniet van alle goede momenten samen, maar pas ook goed op jezelf...!
    Alle sterkte...!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. moeilijk om dit te moeten meemaken AN

    vergeet ook niet aan jezelf te denken

    toch goed dat je er voor haar kunt zijn

    groeten

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Je hebt het zo mooi verwoord Antje. Moest ik dichter wonen ik kwam je uithalen om iets te drinken (niet wandelen��). Moeilijke situatie voor je. Probeer jezelf niet voorbij te rennen. Dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Het zijn van die levensfases waar soms vele mensen mee te maken krijgen en dan is het voor iedereen wennen om hiermee om te gaan. Ik wens je veel sterkte, maar zorg ook goed voor je zelf want dan kan je ook goed zorgen voor de ander die het zo nodig heeft. Geniet van de mooie momenten met je ma. Ik heb het ook meegemaakt en er eens over geschreven in veelvoud om de herinnering te bewaren. Liefs Tine

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Een begrijpende lieve knuffel, Antje... 't Is ò zò moeilijk...
    Lie(f)s.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lieve An, ik wens je heel veel sterkte en moed toe om jouw lieve moeder te begeleiden. Ik herken de zorg die ik had voor mijn moeder en kreeg dan ook regelmatig het advies ook aan mijzelf te denken. Dat lukte niet altijd, al probeerde ik het wel. Zorg voor je rust en ontspanning zo goed als kan, zo hou je het samen langer vol. Veel liefs voor jou en je moeder.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Heel herkenbaar An.
    We hebben hetzelfde meegemaakt.
    Veel moed en heel veel geduld en sterkte wens ik jullie toe.
    Laat dit gebeuren je niet overheersen hé... je moet ook voor je eigen zorgen natuurlijk, anders hou je het niet vol. ik droom je een warme knuffel toe...

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Zo herkenbaar An,
    al zal iedere 'situatie' wel zijn eigen zorgen met zich mee brengen.
    Herkenbaar is de zorg, de tijd, de energie, ...
    Goede moed en veel sterkte, samen!
    Liefs,
    Linda

    BeantwoordenVerwijderen
  14. De zorg voor je ma'tje heeft nu voorrang, Fotorantje. De rest kan wel even wachten. Je fleurt de dagen van uw Ma'tje op en ook al vergeet ze één en ander, ze zal nooit vergeten wat jij voor haar betekent.
    Het is wel goed dat je er af en toe even tussenuit glipt en je energie weer een beetje oplaadt.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Het raakt me Anneke want het is niet niks dit.
    Ik vind het wel super dat je er voor je ma'tje kan zijn ook al slokt dit inderdaad heel veel energie op. het bloggen holt achteruit maar dat is dan ook niet zo belangrijk toch! dat komt dan wel weer. Ik hoop dat je lieve ma'tje nog een beetje een mooi leven krijgt met jou hulp.
    Sterkte en een hele dikke knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Lieve, lieve Antje,
    Mij stuur je een prachtige virtuele paaskaart,nee, paasfilmpje met zelfs een heuse haas aan het eind van het filmpje. Nu lees ik dat het leven je zo zwaar valt terwijl het al meer dan zwaar genoeg is door de ME/CVS. Ik wilde dat ik je energie kon sturen. Ik heb er weinig van maar wil het van ♥e met je delen. Ik blaas het in kusjes naar je toe, de wind weet jou te vinden.
    Dat bloggen mindert wordt is jammer, omdat je plezier beleeft aan het plaatsen van mooie foto's en het lezen van reacties. Soms valt het leven rauw op je dak en zou je het een oplazer willen verkopen...
    Ik denk aan je en wens je heel veel kracht en moed in tegenspoed. En vergeet niet: een mensch hoeft niet altijd flink te zijn.
    Dikke liefs van Kakel xxx

    BeantwoordenVerwijderen

leuk dat je op bezoek kwam!
bedankt om te reageren!