divers

Hang jullie jas maar op want t is nog binnen te doen 😉

Joke en ik gaan op bezoek in het Stedelijk Museum Aalst - 't Gasthuys

Gesticht tussen 1220 en 1230 

Oorspronkelijk was het enkel een klein kloostergebouwtje met kapel en ziekenzaal
Het huidige complex werd gebouwd in de vijftiende eeuw, met extra uitbreidingen uit de achttiende en negentiende eeuw.

In 1899 werden de gebouwen verlaten. In de jaren 60 ging men over tot het restaureren ervan 

Een divers museum met onderwerpen als carnaval,
enkele werken van landschapsschilder Valerius De Saedeleer en andere kunstenaars, 

items uit de tijd van priester Daens,...

De Sint-Jorisgilde droeg tijdens optochten de reuzenkinderen,

enkel de koppen zijn bewaard gebleven, 18e eeuw

Het bureau die ooit toebehoorde aan priester Daens

We wandelden door de gangen en kwamen zo van het een in het ander

En toen werd het tijd voor een koffie en zat ons bezoek aan Aalst er op

We deden maar de helft van de geplande uitgestippelde wandeling

Het bezoek aan de kerk en het museum waren tijdrovend

Een mooie dag waarin we veel zagen, 

en de tweede helft? 

tja dat is eens voor een andere uitstap, zo hebben we nog wat te goed 😉

renovatie

We dwalen nog steeds rond in de Sint-Martinuskerk te Aalst

De gewelfschildering 'musicerende engelen' dateert uit 1497.
De bijna verdwenen figuren zijn dankzij de restauratie terug zichtbaar

Hier zien we hoe de renovatie nog volop bezig is

De interieurrestauratie omvat stabiliteitswerken van funderingen en scheuren in muren en gewelven,
vernieuwen van vloeren, dorpels en treden en reinigen van steen-, pleister- en voegwerk.
Daarnaast worden alle stenen, houten en textiel onderdelen van de aanwezige altaren en vast meubilair behandeld, 

pleister- en schilderwerk vernieuwd en raamconstructies en beglazing waar nodig aangepast.

De 15de-eeuwse geschilderde distelbloemen en spreukbanden op de gewelven werden gereinigd en waar nodig geretoucheerd

Genoeg over deze kerk die zeker een bezoek waard is

Volgende keer zie je wat nog onze aandacht trok

kunstwerken

Joke en ik zijn dus op ontdekking in de Sint-Martinuskerk te Aalst

Sint-Martinus was een Romeinse soldaat
die bekend is geworden door zijn liefdadigheid tegenover armen en bedelaars.

En nu nog elk jaar als Sint-Maarten terugkomt in bepaalde steden om kadootjes te geven

Zeg maar de broer van Sinterklaas 😉

Ook waar ik in mijn kindertijd woonde

was het Sint-Maarten die 's nachts stiekem langs kwam om speelgoed te brengen

Hij werd geboren tussen 316 en 336 na Christus in Savaria, een toenmalige Romeinse stad in West-Hongarije.
Het verhaal gaat dat Sint-Martinus een bedelaar tegenkwam in Amiens. Die man had geen kleren en stierf van de kou.
Sint-Martinus deed zijn jas uit en sneed het in twee met zijn zwaard.
Hij gaf één deel aan de bedelaar en trok het andere deel terug aan.
Op dat moment kreeg Sint-Martinus een visioen waarbij Christus tot hem sprak.
Sint-Martinus stapte uit het leger en stelde zich volledig ter beschikking van Jezus Christus en de katholieke kerk.
In 371 werd hij aangesteld tot bisschop van Tours, een stad in Midden-Frankrijk.
Sint-Martinus werd na zijn dood de patroonheilige van de armen,

de soldaten, de gewetensbezwaarden, de kleermakers en de wijnmakers.
Hij werd vereerd op vele plaatsen in Europa en zijn feestdag is op 11 november

De beeldengroep heeft bijna twee eeuwen lang 

het hoofdaltaar van de Sint-Martinuskerk te Aalst bekroond.
Toen het 17de eeuwse hoofdaltaar in 1901 werd afgebroken,

verdween het ruiterbeeld op de zolder van het Stedelijk Museum van Aalst.
In het najaar van 2019 kwam het beeld terug thuis. 

En na restauratie staat het nu terug te pronken

De Heilige Rochus is een altaarstuk van de bekende Vlaamse Meester Peter Paul Rubens.

De Heilige Rochus door Christus aangesteld tot patroon van de pestlijders
Groot, houten portiekaltaar van de handelaars in hop
Volgens de overlevering zouden zowel de ontwerptekening als het schilderij door Rubens uitgevoerd zijn.
Onderaan het schilderij is duidelijk zijn naam en geboorte- en sterfdatum af te lezen.
Het altaarstuk heeft een bijzondere artistieke waarde vanwege de krachtige opbouw van het schilderij;
en is dan ook om die reden opgenomen in de Topstukkenlijst van Vlaanderen.

De sacramentstoren van Duquesnoy is wel een heel opmerkelijk kunstwerk

De stenen toren is ongeveer 8 meter hoog en 3,3 meter breed.
Hij is opgebouwd en versierd met niet minder dan 38 beelden en talrijke reliëfs.
Dit unieke beeldhouwwerk uit 1604 is van de hand van Hiëronymus Du Quesnoy de Oude, 

beter bekend als de ontwerper van Manneke Pis
Het laat-renaissancistische kunstwerk bestaat uit drie torens, waarvan de middelste de hoogste is
en het abernakel bevat waar de hosties inzitten.
De toren is rijkelijk versierd met beelden met een grote verscheidenheid aan materialen.
De vele beeldjes hebben allen een verschillende symboliek en een specifiek verhaal te vertellen.
Het kunstwerk is zeldzaam in zijn soort aangezien er tijdens de Beeldenstorm veel sacramentstorens werden verwoest.

Lastig te fotograferen wegens gesandwicht tussen een pilaar en een werfstelling

Ware het niet dat hij zo bombastisch is we hadden er zelfs aan voorbijgelopen

Er is dan ook zo veel te zien in de kerk, je weet niet waar eerst gekeken

Er komt nog 😉

kom binnen

Tijdens onze wandeling in Aalst komen Joke en ik bij de Sint-Martinuskerk
Deze staat in de steigers zowel buiten als binnen
Er zijn grote restauratiewerken aan de gang sinds 2003 

In 2027 zouden de werken moeten afgelopen zijn

We denken eerst niet binnen te kunnen

maar ergens op een spandoek staat 'kom binnen...', 

en eens de ingang gevonden doen we dat maar 😉

Op het einde van de vijftiende eeuw werd duidelijk dat de bestaande Sint-Maartenskerk te klein was geworden,
het was het startschot voor de bouw van een nieuwe, monumentale hoofdparochiekerk in 1480
In 1566 brak de Beeldenstorm uit.
Er kon niet verder gewerkt worden en het duurde tot 1595 vooraleer de schade hersteld werd.
Gedurende meer dan vijftig jaar werkte men verder aan het noordelijk deel
De laatste bouwfase voltrok zich van 1650 tot 1664
Hoewel de Sint-Martinuskerk doorheen de geschiedenis diverse herstellingscampagnes moest doorstaan,
twee wereldoorlogen over zich heen kreeg met in 1947 een grote brand met aanzienlijke schade,
is de kerk tot op de dag van vandaag nog steeds in zijn oorspronkelijke architectuur te bezichtigen.

De Gentse orgelbouwer Pieter Van Peteghem creëerde in 1758 een nieuw orgel

voor de Sint-Martinuskerk dat vijf jaar later werd voltooid.

In volgend postje meer, veel meer 😉 

vrij en welvarend

Daar was de afspraak met Joke
Het charmante station van Aalst
We wonen nogal ver van elkaar
en daarom proberen we zo beetje tussen onze woonplaatsen in af te spreken

We gaan op verkenning 

Monument ter ere van de oorlogsslachtoffers van beide wereldoorlogen

We wandelen verder en komen bij dit monument

Priester Daens geboren en getogen te Aalst, omringd door arbeiders

Priester Adolf Daens (1839-1907) ijverde voor politieke en sociale hervormingen
en zette zich in voor de belangen van arbeiders, boeren en kleine middenstanders.

"Slaaf noch bedelaar mag de arbeider zijn

Hij moet een vrij en welvarend man wezen"
Als boegbeeld van de christelijke volkspartij en volksvertegenwoordiger voor Aalst
kwam hij meermaals in aanvaring met de katholieke partij, de conservatieven,
hoge geestelijkheid en achter de schermen ook met koning Leopold II.

Het monument staat bij de kapel O.L.Vrouw ter Druiven

Deze kapel was bij voorkeur de plaats waar priester Daens

de arme bevolking van Aalst toesprak

Omtrent 681:
Oprichting van de Werfkapel, officieel de ‘Schipperskapel’ of ‘O L Vrouw ter Druivenkapel’,
en ingezegend door de H. Amandus (geboren te Herbanges, bij Nantes rond het jaar 594).
Het was meteen ook het eerste bedehuis in Aalst.

845: de Noormannen steken de kapel in brand.
1183: heropbouw van de kapel
1360: de kapel wordt terug vernield en dit door een grote stadsbrand

1363: heropbouw van de kapel die nu voorzien wordt van een arduinen torentje.
Vanaf dan doet de kapel dienst als parochiekerk
en wordt het naast een belangrijke toevlucht voor de schipperswereld (het ligt aan de Dender)
ook een belangrijk bedevaartsoord op de weg naar Santiago de Compostella.
De kapel genoot toen ook van het lepelrecht.
Iedere schipper die met graan geladen was, diende een lepel graan af te staan tot onderhoud van de kapel.

1782: de kapel wordt té bouwvallig en wordt afgebroken en herbouwd
Van 1792 tot 1804 wordt de kapel gesloten omwille van de Franse revolutie.
Tijdens wereldoorlog II vliegt de kapel in brand tijdens een bombardement
8 april 1956: de inzegening van de nieuwe kapel.

We stappen verder en zorgen tussenin voor spijs en drank

Wat we nog bezoeken zien we in volgende postjes