houvast

Gedachten zoeken naar houvast,
dwalen doelloos rond
Een vlinder kruist m'n pad,
rust omarmt me

elke dag genieten

Vrijdag 31 mei, 11 u
in heel intieme kring afscheid van het stoffelijke

De leegte weegt

Ma'tje was huismoeder

was er altijd als we van school kwamen
Wie weet nu nog hoe ik met de poppen speelde,
hoe we in de keuken poppenkleedjes maakten?

Wie zal nu nog jaarlijks vertellen over m'n geboortedag?

De wereld is even gestopt, net als mijn adem
zodra ik terug lucht kan happen
voer ik haar laatste opdracht uit:
niet lang blijven treuren, verder doen, er op uitgaan,
elke dag genieten

Hartelijk dank aan allen voor de steun en troostwoorden
via welke weg dan ook

indommelen

En toen stond de wereld stil
Haar wereld, mijn wereld



Ma'tje
28 oktober 1933 - 25 mei 2019

Op haar diepe ademzuchten

in de vroege ochtend
dommelde ik in,
eventjes,
ma'tje deed hetzelfde
maar dan voor eeuwig

Dinsdag 21 mei een zware hersenbloeding
Dagen klampte haar lichaam zich vast aan het leven
Dag en nacht bleef ik waken in het ziekenhuis
Zo vreemd dat ik haar nu niet kan gaan vertellen
wat er allemaal gebeurd is

bloemetjes op het balkon

Je neuriet binnensmonds een liedje
ik zie het aan je bewegingen en je stralende ogen vol geluk
Je denkt dat ik hoor wat jij in je hoofd hoort, brengt je wijsvinger naar je oor...
Ik doe alsof en we klappen in onze handen

Even later ben je terug jezelf, de bezorgde mama van altijd
Je ziet hoe mottig ik er uit zie van de keelpijn en hoesten
en verplicht mij in de zetel te liggen
Je blijft ma'tje al neem ik nu en dan die rol van je over

Je soms kinderlijk reageren zijn enkele flarden van je nieuwe leven
Je thuiskomst uit het ziekenhuis was zo bijzonder
je reactie als een kind die zag wat sinterklaas had gebracht
Het was gewoon je eigen bed, je eigen zetel,
de bloemetjes op het balkon waar je bleef op kijken...

afwezig

Wat had het mooi kunnen zijn, het paasweekend.
Beetje afwezig staar ik door m'n venster.
Ma'tje is terug in het ziekenhuis sinds paaszondag,
terug gevallen toen ik net even weg was
4 gebroken ribben, verward...

Is dit nu haar leven, 

enkele weken thuis en nu en dan naar het ziekenhuis?

Voor de val hebben we redelijk relaxte dagen gehad,
er is routine gekomen in dit nieuwe andere leven,
een leven die volledig rond ma'tje draait, dat wel,

maar we proberen te aanvaarden wat is.

We zitten wat op het terras,

ondertussen speel ik voor gezelschapsdame/oppas, kok des huizes

en aanmoedigster bij het eten voor een veel te mager mama'tje

Maar nu is het terug even naar af.

Beetje afwezig zie ik plots twee spreeuwen zitten rechtover m'n venster,
even m'n aandacht op iets anders,

wat zijn ze mooi hé

blauwe kousjes...

… is de volksnaam voor de blauwe boshyacint blijkbaar, vooral in Ronse en omgeving
ik had het nog nooit gehoord
zelf zou ik ze eerder klokjes noemen

chocolade

pasen

omdat

licht en duister

Richt je op het Licht 
maar verstop je niet voor het duister. 
Beide dragen het Leven
P. Mundus