donderdag 5 november 2020

adem in, adem uit


De mistige ochtend kan mij niet binnen houden
en al vlug ben ik in het park, beweging blijft nodig


De zon breekt door...



om de mooie herfstkleuren nog meer te laten schitteren 


Adem in, adem uit
Tussen de bomen snuif ik de zuurstof op


De pony's hebben nu vast een koude natte neus van het vochtige gras


Een paddenstoel zoekt bescherming bij een stoere boom
En na bijna een uur en half kwam het eind aan weer een deugddoende herfstwandeling


 

woensdag 4 november 2020

wat als...


wat als je sliep? 
en wat als je 
in je slaap 
droomde? 

en wat als je 
in je droom 
naar de hemel ging 
en daar een vreemde 
en prachtige bloem 
plukte? 

en wat als je, 
toen je ontwaakte 
die bloem 
in je hand had? 

samuel taylor coleridge (1772-1834) 


Ja wat dan, dat zou pas vreemd zijn hé, maar wel een heel mooie droom



 

maandag 2 november 2020

hou nog even vol



...
Er is altijd een weg, altijd een licht 
Veeg de tranen nu uit je gezicht 
Want er komt een moment dat het geluk voor je staat 
Dus hou nog even vol als het niet gaat 
Het komt eraan
...

Volumia


 Ooit komt het terug goed
WOI en WOII kwam ook tot een eind
Zorg voor elkaar en voor jezelf, doe wat moet, 
samen worden we dan hopelijk sterker dan dat beestje en kunnen we het verjagen



zondag 1 november 2020

in elke hartslag


Een touw van tranen  
 naar diegene die ik mis
of zijn het hun tranen uit de hemel
kunnen zij nog denken aan ons?






dinsdag 27 oktober 2020

vrienden



Hier op de blog blijven het beetje blaadjes en paddenstoelen
treinen vermijd ik nu, misschien nog eens na de herfstvakantie
Maar als je het blogvirus hebt en het ook je afleiding is , 
wil je toch iets in elkaar steken en posten
De enige plaats waar ik geraak is dus de brielmeersen (provinciaal domein)
altijd wel iets te zien natuurlijk, al blijft het beetje hetzelfde
De bomen zijn nu de enigen die ik aanspreek



vrienden zijn het
bomen
die gesprekken met je voeren 
je gedachten laten gaan 
als hun bladeren het licht laten schommelen



het zijn je vrienden
bomen
hun schaduw leggen ze als een arm om je heen
 als je al-een wilt zijn en 
niet alleen wilt zijn 

 marcel vyt





zondag 25 oktober 2020

iets goeds



of was het iets euhm minder goed, dat vroeg ik me wel af toen iemand 
ooit reageerde dat hij een phil bosmansgevoel kreeg op m'n blog 😁

Deze week las ik ergens een gedicht van deze schrijvende pater
 wel passend in de nu moeilijke coronatijden
waar iedereen er z'n eigen mening over heeft/geeft
en velen hun frustraties ventileren door anderen te beledigen,
vooral op sociale media dan,
niet dat dat iets veranderd aan de situatie, 
daar trekt het virus zich niks van aan, die gaat z'n eigen gangetje
Dus hoe je ook over de maatregelen denkt, 
blijf voorzichtig, om jezelf en anderen te beschermen


zou niet de wereld beter zijn 
als iedereen die ik ontmoet zou zeggen, 
en dan spontaan, zomaar ineens; 
“ik weet iets goeds van jou!” 


 zou het niet fantastisch heerlijk zijn 
als elke handdruk zeggen zou 
van harte en ook echt gemeend; 
“zeg joh, ik weet iets goeds van jou.” 


zou het leven niet blijer zijn 
als men ’t goede steeds prijzen zou? 
want eerlijk, naast al het kwaad, 
is er zoveel goeds in mij en jou. 


 zou ’t niet eens een fijne houding zijn 
als iedereen zo denken zou. 
jij weet een beetje goed van mij 
en ik, ik weet iets goeds van jou! 

 phil bosmans


Bij deze wil ik iedereen nog eens bedanken
voor al de reacties door de jaren heen
en het blijven proberen om te reageren zelfs als 'blogger' het jullie moeilijk maakt
Bij sommige wordpressbloggers (zoals Natuurfrek3) dan verdwijnt mijn reactie in space  of waar dan ook, 
ik ben er wel maar je ziet mij blijkbaar niet ;-)




donderdag 22 oktober 2020

tijd



de tijd, 
hij glijdt schijnbaar als een wolkenpartij 
voorbij de stroom, 
 

hij kabbelt schijnbaar voor het gehoor 
rustig door 


maar de stroom van de tijd 
is door jouw afwezigheid zijn ritme kwijt. 

k jonkers


 Ik hoop dat jullie nog lang in jullie ritme mogen blijven!




maandag 19 oktober 2020

showen



Deze mooie rooie zag ik ook plots blinken, een mini'tje
Gelukkig hebben we nog de paddenstoelen in deze coronatijden
waarin een mens al niet veel op zwier kan of durft gaan


Niet alleen is de grond een beetje te laag , als je dan al gehurkt zit 
dan moet je nog je camera kunnen stil houden ook,
sommige foto's zien er dan ook uit alsof ik aan slechte paddenstoelen gezeten heb ;-)
maar gelukkig hoef ik niet alle foto's in het prullenmandje te droppen
en heb ik er altijd wel enkele die ik kan showen 








Hou jullie gezond!







vrijdag 16 oktober 2020

misschien


Als je heel stil bent 
maar dan ook heel erg stil 


Dan misschien,
heel misschien


kan je de kabouters horen  kwebbelen