Wij genieten van het zonnige weer en de eerste witte bloesems
terwijl wat verderop mensen in doodsangst leven en op de vlucht zijn.
Die angst slaat zeker over naar hier want het komt wel heel dichtbij toch
Dan denk ik aan de verhalen van mijn ma'tje van toen ze kind was in WOII Hoe ze de vele vluchtelingen uit de grote steden te voet zagen passeren aan hun huis
en mijn oma en groottante beslisten om de vele gehavende voeten te verzorgen
zodat het verder stappen naar veiligheid minder pijnlijk was...
Hoe ze moesten rennen naar de kelder toen de vliegtuigen over kwamen,
hun dreigende overdonderende lawaai
die mijn ma zolang ze leefde er angstig voor maakte...
Wij zien nu gelijkaardige beelden op tv
en kunnen alleen maar hopen dat het vlug voorbij zal zijn en iedereen de nodige hulp krijgt