trage wegen

We bewonderen nog even de mooie gerestaureerde duiventoren
op het domein Borgwal
en zetten dan onze wandeling in Vurste verder

Het is heerlijk wandelen langs de zalige trage wegen en dreefjes!

"De naam Vurste zal wellicht de verbastering zijn van het Latijnse 'forestum' (= woud)
en dus wijzen in de richting van een boskant t.o.v. lager gelegen, drassige Scheldeboorden."

We zoeken altijd een vlakke wandeling uit tot 5 km
zodat ik het toch zeker ook aan kan
en ons kent ons,
we lopen soms al eens graag een stukje verkeerd zodat het toch nog meer wordt 😉

En toen kwam nog een koetje en was het zondagnamiddagvertelselke uit 😊

wandeling

Stilte ruimtes, daar waren er genoeg van op onze zondagse wandeling
Vurste is een en al stilte
Het is een dorp in de provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Gavere
Het dorp van Rietje Cocker, boerenzoon, steenbakker

en begaafd kunstschilder (Henri De Cocker 1908-1978)

We duiken meteen het parkbos van kasteel Borgwal in
een beetje in tegengestelde richting van de Rietje Cockerwandeling,
maar wat maakt het uit, met een goede gps begeleidster geraak ik overal 😊

en zo wandelen we voorbij het Chinees paviljoen met een ijskelder onder

In de verte doemt de duiventoren op,
de gebouwen van de Broeders Ebergiste
die er instaan voor de verzorging van mensen met een mentale beperking,

en dan het kasteel zelf dat in 2012 privé-eigendom werd.
In de 17°eeuw was dit een buitenverblijf van de Gentse bisschop Mgr.A.Triest,
Het werd door de grafelijke familie Goethals de Mude de Nieuwland
uiteindelijk verkocht aan de Broeders van liefde (1975)

De oudste vermelding van dit 18 ha groot domein gaat terug tot 1538
en was door de eeuwen heen eigendom van verscheidene families.

In volgend postje vervolgen we onze wandeling

schattig

Zooo, die zat hoog en droog mooi te zingen,
Lekker genietend van de zon
Soms denk ik dat steeds hetzelfde roodborstje me komt groeten in het kleine park
maar dat mag ik vergeten,
de beestjes kunnen maar hoog uitzonderlijk twee jaar worden
En herkennen zou ik hem/haar al helemaal niet want alle roodborstjes zijn bijna identiek.
Zelfs mannetjes en vrouwtjes zijn bijna niet te onderscheiden.
En toch blijf ik ze op de foto zetten alsof ik ze voor het eerst zie,
ze zijn dan ook zoooo schattig

geborgenheid

pootje baden

Plots zag ik hem,
het gele kwikstaartje kwam even pootje baden op het dak van de garages
vlug de camera en klikklik
en toen verdween die weer, even snel als hij gekomen was
Nu sta ik regelmatig op de uitkijk, hopend dat dit geen éénmalig bezoek was...

post

Huh, en dan nog wel kabouterpost?!

jaja, het stond er in het groot op geschreven,
en nee niet omdat iemand weet dat ik niet van de grootste ben 😛

Heel voorzichtig opende ik de omslag...

Enkele bange ogen keken me aan
ze kwamen dan ook van ver,
uit het Nederlandse kabouterbos

Na eens goed rond gekeken te hebben

kwamen ze stilletjes één voor één uit hun reistuig gekropen

Wat zijn ze mooi en schattig hé
het zijn dan ook kabouters die een goed doel helpen, ja die wou ik wel steunen
Dien zorgde voor hun ontstaan, je zou haar de kabouterschepper kunnen noemen
Als je ook zo'n inwoners wilt moet je maar eens bij Dien zien

De kabouters kregen zelfs allemaal een naam,
als dat niet leuk is

Nee ik hou ze niet allemaal voor mezelf
Enkele krijgen nog een nieuw verblijf

schoonheden

Toen we in vorig blogpost het dreefje volgden
en wat tussen struiken en takken kropen
botsten we op deze schoonheden

Nu ik ze eindelijk nog eens zag
krijgen ze natuurlijk hun eigenste blogpost